We zijn getuige van een verjaardagsfeest ter ere van “Laura Schaafsma” bij haar 59ste verjaardag. Haar man Gerard, haar zoon Willem en diens echtgenote Stefanie, evenals haar jongste zoon (en lieveling) Joost met een vriendinnetje zijn aanwezig aan de feesttafel in restaurant “Essa de Calvi”.

Gerard en Laura zijn langzamerhand naar een “gemakshuwelijk” afgegleden, hun zoon Willem en zijn vrouw Stefanie zijn maar net een huwelijkscrisis te boven, terwijl Joost voor het eerst met zijn (laten we zeggen, bij Laura niet helemaal in de smaak vallend) nogal excentriek vriendinnetje komt opdraven. Aan tafel heerst er een geanimeerde sfeer, waarbij er over familie, zaken, en leven in het algemeen wordt gepraat en gelachen en natuurlijk (door sommigen teveel) gedronken.

In dit bijzondere stuk van Alan Ayckbourn uit de negentiger jaren wordt door de schrijver gespeeld met de tijd. Hij weeft als het ware het heden met het verleden en de toekomst samen aan de feesttafel. Gerard en Laura blijven het gehele stuk in de reële tijd aan tafel. Willem en Stefanie zien we na de eerste scene steeds terug in een ontwikkelende toekomst. Joost en Marina echter gaan steeds verder terug in de tijd. Door dit alles heen bewegen zich enkele vreemde obers van onduidelijke signatuur en zij worden aangestuurd door de eigenaar van het restaurant: de heer Calvinu.

Wat betreft de inhoud van dit stuk:

Gerard en Laura gaan na een verhitte discussie over hun relatie naar huis. Gerard heeft dan behoorlijk wat te veel gedronken. Willem en Stefanie volgen we in hun relatie en hun verhouding tot zijn ouders. Joost en Marina leren we kennen door steeds dichter te komen bij hun eerste ontmoeting en wat ze doen met hun standsverschil.